Tuesday, November 11, 2008

Il s’agit de mon petit frère…

Il s’agit de mon petit frère…

Quand je regardais une bande dessinée de Looney Tunes sur YouTube, je me souviens de mon petit frère. Mon seul petit frère…

La bande dessinée est intitulée « the ugly duckling- le vilain petit canard »…
il était une fois, un petit canard est né au bord du pont. Il est si différent que les autres canards du village… il est éloigné de tous à cause de son physique. Même sa mère, ses frères et sœurs ne l’acceptent pas vraiment… La vie est cruelle !!! Il veut s'exiler car il ne peut plus subir les moqueries et les haines des autres. Personne ne l’accepte… jusqu'au jour où il voit un groupe de blancs cygnes : eux ne le chassent pas ; il trouve alors qu'il est lui-même un cygne si majestueux (il est un des cygnes !).

Que fait-il ce conte avec mon petit frère…

voila, une histoire vraie de ma famille. J’ai un frère, il s’appelle Muhammad Ridzwan ou Wawan…il est le dernier membre dans notre famille. Il était très très très mignon… il a été blanc (maintenant il est bronzé car il fait beaucoup de sports, tu sais, ca me fait pleurer quand je vois ses photos quand il était petit…). Étant que le dernier frère, il se sent tout seul, il n’a pas les cliques dans cette famille. ( il y a un group senior :kak long, kak ngah, abg uda, kak teh, et un group de semi-junior : abang mamet, kak ijah, kak esah, aan, anjut (c’est moi !) ) Mais il n’appartient à personne…

Il pense que ses frères et ses sœurs sont méchants… sa vie devient douloureuse quand il y a un d’entre nous rend visite nos parents. Il va rester toute seule dans sa chambre ou bien aller chez ses amis… moi ? Que fais-je ? Je suis gentil avec lui, car il est mon seul petit frère… quelques fois, j’essais de partager mon histoire, écouter son problème, donner lui un petit conseil… mais, il me semble que ca ne marche pas tres bien. Il vit dans son propre monde… en fait, ses frères et sœurs ne sont pas méchants, on est civilisé car tout le monde est allé à l’interna. Alors, c’est pour cela, nous le traitons comme on se comporte au domicile d’étudiants. On est dans les différents mondes… il n’y a pas le mot ‘enfant gâté’ chez nous. Tout est égal…mon chéri o mon lapin de mon petit canard, écoutes-moi, ton frère : on t’aime comme l’amour de nos frères et sœurs… on veut que tu deviennes une personne utile. La vie des ados est super colorée, mais attention, il faut choisir le meilleur chemin.

Aujourd’hui, il commence à répondre à SPM… un billet pour son avenir. Tranquilles, ne pas stresser. Ce n’est pas la fin du monde. Nos prières a toi…rappelons de nos parents, ils sont très âges, ils comptent leurs derniers jours… ils voudraient fermer leurs yeux avec la victoire de notre famille. Toi, le dernier. La fin d’histoire est inattendue, soit heureuse, soit sombre. Mais je compte sur toi. Tu n’es pas le vilain petit canard, tu es un des cygnes majestueux comme nous !!!


Cette histoire est très importante pour moi…car il s’agit de mon petit frère…



AL FATIHAH... semoga wawan dapat menjawap soalan dengan tenang, di dunia dan kubur...aminnnn...




Ia berkisahkan adik ku yang bongsu..

Ketika aku menonton kartun Looney Tunes di Youtube, fikiranku melayang ke adik bongsu...dia satu-satu nyer adik yang ada kat muka bumi ini...

Kartun itu berjudul “anak itik yang Hodoh”…

Pada zaman dahulu, ada seekor anak itik yang menetas di penjuru tasik. Dia sangat berbeza dari mana-mana itik di kampung itu. Ia dipulaukan oleh semua makhluk kerana rupa paras nyer yang jelek. Ibu dan adik beradik nyer pun tak sudi menerimanya sebagai ahli. Hidup ini sangat KEJAM !!! dia mengasingkan diri kerana tidak tahan dengan kutukan dan hinaan haiwan lain...tiada seekor makhluk pun yang menerimanya, sehinggalah satu hari, dia terjumpa satu kawanan angsa putih. Angsa-angsa itu tidak menolaknya. Sehingga la dia perasan bahawa dia sendiri adalah angsa putih yang menawan itu…

Apa kaitan cerita ini dengan adik bongsu ku ?

Baik lah, ini satu cerita benar keluarga ku… aku mempunyai seorang adik lelaki, nama dia Muhammad Ridzwan atau Wawan… dia adalah anak bongsu keluarga kami. Dia sangat sangat sangat comel ketika kecil… dia berkulit putih ( tapi sekarang dia kecoklatan kerana dia menyertai banyak aktiviti sukan. Kalian tau tak, aku sebak kalau melihat gambar-gambar dia ketika kecil…) sebagai anak yang bongsu, dia merasakan dirinya keseorangan, dia tiada kawan didalam rumah kami. (ada kumpulan senior : kak long, kak ngah, abg uda dan kakteh, serta kumpulan separa junior : abg mamet, kak ijah, kak esah , aan dan anjut (aku ler tu)). Dan dia tiada didalam mana-mana kumpulan…

Dia merasakan abang2 dan kakak2 nya sangat kejam... hidupnya dirasakan pedih jika ada antara kami yang pulang melawat ayahanda dan bonda. Dia akan hanya duduk berseorangan dalam bilik atau pergi kerumah rakan-rakannya…aku ? apa yang aku lakukan? Aku rasa aku sangat baik terhadap dia, kerana dia la satu-satunya adik aku…..kadang-kadang, aku cuba berkongsi cerita, mendengar masalahnya, dan memberi nasihat… tapi nampaknya, ia tidak seperti yang disangka. Dia hidup dalam dunia nya sendiri…sebenarnya, kakak dan abng nya tidak la seperti yang disangka, kami terlatih begini kerana kami semua ke asrama penuh. Oleh itu, kami melayannya seperti berada diasrama. Rupanya dia dizaman yang lain. Tiada istilah anak kesayangan dalam rumah kami. Semua sama…. Sayang intan payung ku, dengar sini, abang kau berbicara : kami sayang kau seperti mana-mana kasih diantara abang2 dan kakak2 kau… kami mahu kau jadi seorang insan yang berguna. Kehidupan remaja ni sangat berwarna warni, tapi berhati2, kau kena pilih yang terbaik untuk hidup kau.
Hari ini, dia mula menjawap SPM…tiket masa hadapan dia… tenang, jangan tertekan. Ia bukan penghujung dunia. Doa kami bersama kau…ingat la ayah bonda kita, mereka sangat tua…sangat sangat tua…mereka menghitung hari-hari mereka yang terakhir… mereka mahu tutup mata selama-lamanya dengan kejayaan kita semua. Dan kau, yang terakhir. Penghujung cerita susah disangkakan, kadang-kadang bahagia, kadang-kadang sedih. Tapi aku percaya pada kau. Kau bukan seekor anak itik yang hodoh ! kau ada lah angsa putih yang hebat (maaf, mungkin perbandingan ini sedikit melampau)seperti kami!!!

Hikayat ini begitu bermakna buat aku….kerana ia mengenai adik bongsu ku…


"wawan, impian kami sepuluh orang adik beradik, agar dapat terbang jauh, tinggi dan sekata, kami tak mau ada yang tertinggal...kejayaan perlu dicari, ia tidak diwarisi...kadang2 angsa yang terbang di belakang boleh menjadi kebanggaan di hadapan kawan-kawannya..."

4 comments:

fadly E.n.S.3.M said...

huhu..
untung nye wawan ade abg camni..

GOOD LUCK EXAM WAWAN!! =]


(swuh adek ko bace post ni =p)

anjut said...

haha!dia tak minat baca2 ni.kalo game or komik yer la...

Ash said...

seb baik aku faham français...c mieux que d'avoir la traduction en malais.

huaha.;adik ku jugek SpM..xdok entry utk beliau.. =D

anjut said...

haha!ko tak sayang adik ko!huhuhu!